.: ما میتوانیم :.

هیچ هراسم نیست -زیرا

اما اگر بتوانم

هیچ هراسم نیست ـ زیرا

بد نام تر از من ِ آینده

که هنوز نیامده ام و در " اکنونم" پرسش است

که " چه " ام ،

به خوش نامی از غبار فرو نشسته ی تاریخ گذشتند

و به طرفة العینی

ردا پوشیدند و عصای دست شان

به معجزه تبدیل شد

تا برگزیده ی خدا شود

یکی به مار

یکی به شفاعت

و دیگری به سحر ِ کلام ؛

و فراموشی آن قدر زمزمه شد

تا هر جنایتی به نزول آیه ای از خدا

شریف شود !

اما اگر بتوانم

هیچ هراسم نیست

تا " سرزمین موعود " به یکباره

در خاک شود .

غربالِ تاریخ از پس ِ کردار می آید . . .

و می پرسم :

غربال به دست کجاست ؟

که ببیند

چه می گذرد

بر غزه ی امروز !

نمی خواهم

و نمی دانم

اما اگر بتوانم

هیچ هراسم نیست ـ

زیرا که آیه خود نزول می شود

از پس ِ کردار

و من نیز تطهیر می شوم

حتمأ !

شهریار دادور ـ استکهلم

15 ژانویه 2009

+ تراویده از حسام فریاد و دیگر کارورزان ترانه پیشرو در Fri 16 Jan 2009 و ساعت 5:42 PM |

Hesam Faryad*New Album*Coming Soon

...Hesam Faryad*New Album*Coming Soon

آلبوم تازه حسام فریاد /به زودی ...

+ تراویده از حسام فریاد و دیگر کارورزان ترانه پیشرو در Thu 15 Jan 2009 و ساعت 4:28 AM |

"این حتما دوام خواهد آورد"*

چه تأخیری داشتم ! کجا رفته بودم نمی دانم . اما این هست که مانده ام ، حّد شقاوت کجاست ؟

راستی چه کسی می داند کجا انسان به شرم می رسد ؟ ارزش های تعریف شده آیا در باز تعریفی احتمالی شان ، امکان تعریف شقاوت و شرم را تا توجیه کدام گونه ی به کار گیری اشان در نظر خواهند داشت ، تا از آنچه که امروز دیده می شود بیشتر نخواهند بود ؟

مارسل پروست گفته بود : به سفر آمده بودم تا دیار توفان ها را ببینم !

و حالابیچاره من که می گردم تا حّد شقاوت را بنویسم ! شرم گونه ای خصلت انسانی ست که گویا وجهی از انقلابیگری را در خود دارد ." مارکس گفته بود روزگاری " ! اما شقاوت هم به ارزشی انسانی راه می برد ؟

***********************

" این حتمأ دوام خواهد آورد " *

که من از آنجا عبوری داشته ام

و جا پایم هنوز

در رنگ وارفته ی بر دیوار

هست ،

وشاهدان بسیاری نیز بوده اند

که دیده اند که هراسان می گریخته ام

و در قفایم

ترس

در چشم شاهدان بوده است ؛

که مبادا

یکی شان " من " ی باشد

که آنجا بوده است و جا پای اش هنوز

در رنگ تازه ی بر دیوار

مشخص است !

آن حتمأ دوام آورده است

و گر نه

چگونه ممکن است

کسی هنوز از آنجا عبور کرده باشد

و شاهدی ندیده باشد

تا " ترساننده " از قفایش بر او نپاشیده باشد

رنگ مرگ !

که سیاه می زند هنوز

از حضور مرگ

کوچه های دیروز .

* ویرجینیا وولف

شهریار دادور /استکهلم /ژانویه ۲۰۰۹

http://bizavaal.blogfa.com

+ تراویده از حسام فریاد و دیگر کارورزان ترانه پیشرو در Fri 9 Jan 2009 و ساعت 8:1 AM |

پِی نامه

این خانه ترانه های پیشرو با وجود احترامی که برای تمامی باورها و اندیشه های رنگارنگ قائل است، به هیچ زنده باد و مرده بادی وابسته نبوده، نیست و نخواهد بود. یارانی که در ما می آییم کارورزند، به بهای آزادگی و در راستای آزادی گام بر می دارند و در تلاشند فرق بین سیاسی بودن و آزاده بودن را به جامعه، آیینه باشند.

On the 25th of Aug of 2007 the weblog of MaaMiaayeem (Yes, We are coming) was introduced by Hesam Faryad, a singer, lyricist and melodist. Maamiaayeem was meant to be a home for all those artists who wanted to share their intellectual artistic work in support of freedom and democracy in Iran.
On Novemember of 2008 the official you tube channel of this weblog was also launched.
In solidarity with the recent Movement in Iran, the name of this weblog has changed to MaaMitavaaneem (Yes, We Can).
Some of the artists whom their work has been shared on this page are: Shahriar Dadvar, Jaleh Esfahani, Esmail Khoi, Z.M. Ashna, Mohammad Ali Shakibaei , M. Ali Esfahani, Moshfegh, Fraham, M.Mehdi Moradi, Reza Parhizkari, Nimad, M.Shams, Richard Uglow and so on and so forth.